చంద్రికా వర్ణనము – తిక్కనసోమయాజి
చంద్రికా వర్ణనము – తిక్కనసోమయాజి
నిర్వచనోత్తర రామాయణం నుంచి
|
పంబిన పెంపుఁబాసి, దివిఁబ్రాకి, దిశల్ వెలిఁగించి, చంద్రకాం తంబుల నీరుసేసి, కుముదంబులఁ బండువుసేయఁబంచి, య బ్జంబుల నిద్రవుచ్చి, మరుసాయకముల్ గరసానఁబట్టి, కో కంబులనేచి లోకముపొగడ్తలుసేకొని చంద్రుఁ డున్నెడన్. 1 |
తినుగమి నొల్లక యొకయెడఁ దన యిచ్చకువచ్చు నిందుధామని కాయం బున మవ్వమెక్కి నిగిడెది కొనలు గమిచి మేసెనొక చకోరము దివుటన్. 9 |
|
బడి చేసిన చందంబునఁ గడువేగం బొకటినొకటిఁ గదిసి దివిని సం దడిగా నెంతయు గుంపుగఁ బడి వెన్నెలకుం జకోపరం కులు గవిసెన్. 2 |
సమ్మదవారి కంగడల జాలుగ, మైపారుగ, నిదుబిం బమ్మున దృష్టినిల్పి, పయిఁబ్రాఁకు మరీచుల నూఁగుఁగులేఁ గొమ్మలు వట్టి చంచుపుటకోటిఁ గదల్చి తెమల్చికొంచు సౌ ఖ్యమ్మ విహంగమమ్మయినయాక్రుతినొందెఁజకోరమొక్కెడన్. 10 |
|
మునుమును నెగ డెడురశ్నుల కొన లెల్లం బట్టికొని చకోరంబులు ద్రుం చిన నచట నచటఁ దుఱఁగలి గొని పెరిఁగెడుమాడ్కి దలముకొని ప్రభ లెగసెన్. 3 |
కలయఁగ నూనునట్లుగ జగంబు సమస్తముఁ జాలఁ దోఁగెనో, జలజభవుండు గోరి పెఱచాయల నెల్లను మాంచి యెందునుం దెలుపు ఘటించెనో, యమౄతదీధితి వేడుక విశ్వరూపుఁడై నిలిచెనొ నాఁగ నెల్లెడల నిండఁగ వెన్నెల పర్వె సాంద్రమై. 11 |
|
తివిచి నవకంబుదీప్తులు ద్రెంచి, యలఁతి తునియలుగఁ జంచుపుటములఁ ద్రుంచి తల్లు లాదరంబున నంది యీ నఱ్ఱులెత్తి ప్రీతిఁ గముచుఁ జకోరంపుఁ బిల్లగములు. 4 |
వెన్నెలపోఁతపనులొ యన, వెన్నెలగండరువుపనుల విధమున, మీఁదన్ వెన్నెల నీరు వఱపిరనఁ గన్నుల కింపొఁగె సకల రూపములున్. 12 |
|
చంచులఁ గాంతులు వెన్నెలఁ జించి యమృతముట్ట నొసఁగుచెన్నునకును రా గించుచుఁ జవి ఁజొక్కుచుఁ గబ ళించుఁ జకోరికలు సమదలీలాసలై. 5 |
అలసతయొప్ప నల్లన రతాంతమునం బ్రియునొద్దఁబాసి, నె చ్చెలికడ కేగుదెంచు సరసీరుహనేత్ర విలోచంబులన్ దలఁకెడు మందహాసమువిధంబున సొంపున మీఱియిన్న చెం గలువలలోన నింపడరుకౌముది వేడ్కలొనర్చెఁజూడ్కికిన్. 13 |
|
క్రమ్మి పైఁ దొరఁగెడు కౌముదితీయంబు సొంపునఁ దనుపునఁ జొక్కి చొక్కి పచరించు చంద్రాతపంబుకాలువలలో బడ్డంబుగా నిల్చి యాఁగి యాఁగి వెల్లువ పెల్లుసూపెడు సౌంద్రచంద్రికా పూరంబు గని మదిఁ బొంగి పొంగి మిన్నులతో రాయు వెన్నెల కరడుల నెఱకలు సదలించి యీఁది యీఁది 6 |
భరితసుధారసపాత్రంబులను కుము దోత్కరంబులు దళుకొత్త మెఱసి చంద్రకాంతోపలజలముల కాలువ లివి యవి యని యప్పుడేర్పరించి 14
|
|
చెలఁగి చెలఁగి, మలఁగి మలఁగి, యల్లల్లన క్రాలిక్రాలి, బిట్టు తూలితూలి సమదవృత్తిఁ గేలిసలిపెఁ జకోరచ యంబు సదలు దమమయంబు గాఁగ. 7 |
దెసలు సూడగఁగ గుండె దిగ్గను చక్రస మాహారంబునకుఁ దలమునుక లగుచు నీఁదుచకోరంబు లెగురవ్రేఁగై యీడి గిలఁబడునట్లుగా దలముకొనుచు 15 |
|
తడఁబడ నొండొంటికి ము న్నెడఁ గముచుచు, నొడిసికొనుచు, నేపునఁబైపైఁ బడుచు, నవులవుల నీసునఁ గడచుచు వెన్నెలఁ జకోరగణ మానునెడన్. 8 |
నంతకంతకుఁ బొంగి, మిన్నంది, వెల్లి మిగిలి, యెనిమిదిదిక్కులమీఁదఁ బొరలి జనము లానందమునఁ దేల జగములెల్లఁ దొట్టి నిండారు వెన్నెల నిట్టవొడిచె. |