Tag Archive

రాధ స్వప్నము: విశ్వనాథ సత్యనారాయణ

By పద్యం.నెట్

(శృంగార వీథి నుంచి…) ఓ చెలి! రాత్రి నేను గల యొక్కటి గంటిని, దానిలోఁ జిరం టీచతురాంగజుండు మననెయ్యపుఁబ్రోవు యశోదకన్నవాఁ డాచరణంబొనర్చె నొక యద్భుత-మస్మదురోజముల్ మృదు శ్రీచరణాంకితంబులుగ నృత్యముచేసె సకింకిణీధ్వనిన్. అదియొక మాయగా హృదయమందున స్వామి నటిమ్చుచుండె న న్నది తెలియంగవచ్చు, నయినన్ బతిరూపము గానుపించ, దా పదములు కానుపించుఁ, బతిపాదతలంబులు చిల్కముక్కుపూ లెద వెదజల్లినట్లయి సమృద్ధిగఁ బుల్కలపంట యేర్పడెన్. నే నిదురించుచుంటినని నేను నెఱుంగుదుఁగాని, మేలుకొ న్నా నను నొక్క జ్ఞానకలనంబున దీపితమై, విచిత్రరే ఖానటనాభిరామపదకంజమలన్ గుచసీమ కాంతిపా ధోనిధి మెట్టతామరలతోడి గిరిద్వయిపోల్కికిం జనెన్. ప్రణతిపరంబుగా నెదురుబళ్ళుగ వంచిన కాలియాహిచి క్కని పడగల్ హసించుచనుకట్టున... »

Loading